இமைகள்

 நான் எழும்போதெல்லாம் உன் முகம் அருகில் இருந்தது சலித்தும் வேறொன்றும் தோன்றியதில்லை  இன்று காலை எதோ ஒரு மாற்றம்  எட்டு திக்கிலும் வெறும் இருட்டு  கனவு கலைந்தது போலும்  பல நேரங்கள் கடந்தும் தனிமையே நிதர்சனமென புரிந்தது  என்றாவது மறுபடியும் அந்த காலை விடியும்  என் அருகில் நீ இருப்பாய்  இம்முறை கனவு கலையாமல் பார்த்துக்கொள்கிறேன்  பஞ்சுமெத்தையும் குளிர் காற்றும் தூக்கம் தரலாம்  நீ அன்றி நான் எங்கு கனா காண்பது?

காலம் மாறலாம் காமம் மாறலாம் காதலும் மாறுமோ? மாற்றத்தை ஏற்காத நெஞ்சம் தாம் மாறியதை அறிய மறந்ததேன்? மாற்றங்கள் இவ்வுலகில் நிரந்தரம் ஆனால்... எக்காலத்திலும் நம் சொந்தம் மாறுவதில்லை அந்த பயமும் எமக்கு இல்லை இடையில் வெறும் ஊடலே நம் காதல் மாறுவதில்லை !!!

காலம் மாறி வரும் தருணத்தில் எங்கோ என்னை இழந்தது போன்ற உணர்வை ஒரு நொடியில் மீட்டெடுதேன் உன் கண்கள் பேசிய ஒரு சில வார்த்தைகளில் !. தொலைந்து நானும் போகவில்லை ஓளித்து வைக்கப்பட்டிருந்தேன் உன் கைகளுக்குள் பத்திரமாக !

நீ கொண்ட கண்ணீர் எனக்கென அர்த்தம் கொண்ட காரணமோ? மெல்லியதாய் சிந்தும் துளிகளும் நெருப்பாகத்தான் விழுகின்றன ... உருவமற்ற ஒரு பாகத்தில் !..

காதலின் பிரிவு, காயம் அல்ல ... தனியே தவித்த இரவுகள், நரகமும் அல்ல ... முத்தம் சிந்தாத உதடுகளை, நான் வெறுக்கவும் அல்ல ... உன்னிடம் உணர்ந்த அனைத்தும், பொய்யானதும் அல்ல ... காணக் காத்திருக்கிறேன் !... பிரிவின் வலி தெரியுமுன், உன்னை சேர ... என் இரவுகளை நரகமாக்காமல் காத்துக் கொள்ள ... முத்தம் சிந்தாத உதடுகளில் தேன் சுரக்க ... உன்னிடம் உணரவிருக்கும் மிச்சத்திற்காக ...

நிலவிற்கு என் காதல் நிழலோ ? எடுத்து செல்கிறது, மறையும் பொழுது ... மறையும் என் காதல் ஒரு நாள் ஒளி பெறுமோ ? கண்ணா ... காத்திருக்கும் இந்த காதலிக்கு விடை என்னவோ?

நூறு இரவுகள் ... ஆயிரம் முத்தங்கள் கழிந்தும் உன் முதல் முத்தம் தான் நான் பெற்றெடுத்த முதல் பிள்ளை !!!

நிலவை நெருங்க ரயில் பயணம் ... காற்றை கிழித்துக்கொண்டு உறையும் பனி நடுவே சில்லென்ற இந்த பயணம் ... ரயிலை தொடரும் நிலவிற்காக அல்ல உறங்கி கொண்டிருக்கும் என் நிலவிற்காக !!!

தொலைவில் நீ... அருகில் வரத்துடிக்கும் இடை... வடுகள் படாத மோகம்... காமத்தில் திளைத்த காதல்... மெத்தையில் சிணுங்கிய பெண்மை... ஆண்மையை உணர்த்திய பாகம்... முழுதும் நனைந்த இன்பம்... கூச்சம் அற்ற வெறுமை... கிறங்கிய நேரங்கள்... கரைந்த முத்தங்கள்... கலைந்த ஆடைகள்... கூந்தல் கோதும் அக்கறை... தேவை அறிந்த கைவிரல்... இவையனைத்தும் உணர்ந்தேன்... உன்னை கண்டிடா கோலத்தில் கண்ட முதல் நாள் !

முன்பனி தீண்டும் முன்னே உன் சுவாசம் என்னை தீண்டியது !... வெயில் என்னை வருடும் முன்னே உன் பார்வை என்னை வருடியது !... காலை கண் திறக்கும் முன்னே எனக்காக உன் உலகம் காத்திருக்கிறது !... நான் காத்திருப்பது ? கண்திறக்கும் நேரத்தில் உன்னை அருகினில் காண !... இல்லையெனில் கண்மூடி உன் நினைவை மறக்க !...

நிலவும் என்னை காதலித்ததே ... நீ என்னை வர்ணிக்கும் அழகை பார்த்து !!!

சுகமூட்டும் இசைகள் ஆயிரம் இருந்தும் உன் விரல் மீட்டும் இசைக்கு ஈடில்லை ... நேற்றுணர்ந்தேன் !!!

என்னை விட்டு சற்றே தொலைவில் நீ இருந்தாலும் ... பூமியின் மறுப்பக்கத்தில் இருப்பதை போல் ஒரு உணர்வு ! உன் மூச்சுக்காற்று என் காதோடு பேசிக்கொள்ளாத தருணத்தில் ... என்னுள் எத்தனை போராட்டங்கள் ! பல நிமிடங்கள் உன்னிடம் பேசிய பின்னும் ... ஏதோ சொல்லாமல் விட்டதை போல் ஒரு தவிப்பு ! கடந்த காலங்களில் இது நிகழ்ந்ததில்லை ... நடக்கவிருக்கும் காலங்களில் ? இன்னும் என்னென்ன புதிதோ?

உன் இதயம் தொட்ட ஒரு பகுதி செயலிழந்து கிடக்க ... விரல் தொட்ட சில இடங்கள் வேறொன்றை நினைக்க ... வெறித்தனமாய் உன் மீது நான் ஆடும் ஆட்டமெல்லாம் ... கிறங்க சொல்லியதே இடங்கள் மாறியபின் !...

அன்றொரு நாள், முன்பனி காலத்தில் வைகறைப் பொழுதில் சூரியன் வெட்கத்துடன் எட்டிப் பார்க்கும் நேரத்தில் அந்த சிறு பனிகளால் மூடப்பட்டிருந்த புற்களுக்கு இடையே உன்னை சந்தித்தேன் ... அந்த அமைதியான சூழலில் நீ உறங்கிக்கொண்டிருந்தாய் ... நான் இதுவரை கண்ட காட்சிகளில் இது தான் மிகச்சிறந்தது என்று எண்ணிக கொண்டிருந்த நேரத்தில் வெட்கப்பட்ட சூரியன் வெளியே வர உன் துயில் கலைந்தது ... கோவமுற்றேன் ... என் தோழியான மேகத்திடம் என் கண்ணாளனின் துயிலை களைத்த சூரியனை மறைக்க கூறினேன் ... என் எண்ணம் அவ்வண்ணமே நிறைவேறியது என் தோழியாயிற்றே... நம்பினேன் ... அன்றே உன்னை முதலும் கடைசியுமாய் சந்தித்தேன் ... ஏனோ ? என்னுள் இதுவரை இல்லாத ஒரு உணர்வு ... புதிதாய் ஏற்பட்ட ஒரு உணர்வு ... புதிதாய் கண்ட ஒரு உணர்வு ... அன்று முதல் நான் தனிமையை உணர்ந்தேன் இதன் பெயரென்ன ? ஆசையா? பாசமா? பிரியமா? சிநேகமா? அன்பா? இல்லை காதலா? ... இவைகளுள் ஒன்றும் இல்லை ஆனால் இவைகளையும் தாண்டிய ஒரு உணர்வு ... அன்றுமுதல் உன்னை நான் ... நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன் நினைத்துக் கொண்டிரு...

காற்று கூட புகமுடியாத இடைவெளியில் நாம் இருவர் அமர்ந்திருக்க ... காதல் கலையவில்லை என் உயிரே ... துரத்தி அடிக்கப்பட்டது காமம் !

ஒருமுறை திரும்பிப்பார் என்று நான் எண்ணியது கேட்டது போல மின்னல் வெட்டிய பார்வையில் நீ திரும்ப ... நிகழ்ந்ததே என்னுள் ஒரு மழைக்காலம் !

காதல் கேட்டேன் உன் படுக்கையில் கிடந்ததுறங்க ... வாழ்க்கை கேட்டேன் உன் கருவை நான் சுமக்க ... வரம் கேட்டேன் உன் மடியில் என் உயிர் பிரிய ... மரணம் கேட்டேன் இம்மூன்றையும் கொண்டு செல்ல ...

மேகத்துடன் ஒப்பிட்டாய் ... நான் மறைந்து போய்விடுவேன் என்றா ? நிலவுடன் ஒப்பிட்டாய் ... ஒருநாள் தொலைந்துவிடுவேன் என்றா ? வானத்துடன் ஒப்பிட மறந்தாய் நிலையாய் வந்துவிடுவேன் என்றா ? மறந்தாலும், மறுத்தாலும் உன்னை தொடருவேன் ... உன் நிழல் போல !...

நான் பெண் என்பதை மறந்தேன் ... . . . உன் கைவிரலால் நானே என்னை மீட்டிக்கொண்ட போது !...